...زنی چنین که منم

فردا روز دانشجوست و من بعد پنج سال دیگر دانشجو نیستم.حس غریبی دارم.دلتنگ درس و دانشگاهم.دلتنگ کتاب و جزوه.دلم برای سر کلاس نشستن تنگ شده...همیشه آرزو داشتم دانشجوی موسیقی باشم.در داشگاه هنرهای زیبای تهران.ولی نشد...(الان که دارم مینویسم قمرالملوک دارد میخواند)در حال حاضر قلبم برای یک چیز می طپد و آن «هنر» است...دیگر هیچ چیز مرا به قدر موسیقی و شعر سر ذوق نمی آورد.دلم یک گرامافون میخواهد.و یک اتاق خالی.من باشم و آواز و شعر.تنها و تنها...شاید تا آخر عمر نتوانم و نخواهم دانشجو باشم اما بی شک تا زنده ام در جستجوی هنرم.تا هستم یک هنرجو خواهم ماند...روز دانشجو،مبارک... ...زنی چنین که منم...ادامه مطلب

بهار من شروع شده...

نوشته شده در ۱۳۹۶/۱۰/۰۳ساعت توسط مرجان بیگی فر|

---

...زنی چنین که منم...

خسته شده ام از بس اين سال ها حرف هايم را به كسي نگفتم.دلم مي خواهد همه چيزِ اين سال ها را براي تو تعريف كنم.اين روزهاي عجيب قرار است مرا به كجا ببرند؟جايي كه تو منتظر نشسته اي تا دل به حرف هايم بدهي؟ميخواهم ازين بگويم كه چقدر & ...زنی چنین که منم...ادامه مطلب

شاعر نوازنده ی خواننده ی عکاس خوشگذران خوشتیپ خوشگل موبلند شاد پر انرژی روزنامه نگار!!!اوضاع بد نیست.دارم برای نظم تلاش میکنم.میخواهم ثابت کنم اگر نظم باشدمیتوانی شاعر موزیسین عکاس شاغل باشی.تازه به تغذیه و مو و پوستت هم برسی.ورزش هم بکنی.تیپ بزنی موسیقی و فیلم خوب گوش کنی و ببینی،با دوستان هم خوشگ ...زنی چنین که منم...ادامه مطلب

دست از گمان بدار...گاهی وقت ها به تاریک ترین نقطه میرسیم.به سکوت.به تلخی مطلق.به سرمایی کشنده.سر میگذاریم به شانه ی باد.غم نقطه میگذارد بر خطوط کج و معوج شادی ها،آرزو ها و امیدهایمان.ترس سایه می اندازد روی جسارتمان.میخزیم به گوشه ای.گرد فراموشی میگیریم.کهنه میشویم.میپوسیم.میسوزیم...باد مارا با خود ...زنی چنین که منم...ادامه مطلب