شجریان من

من دچار خفقانم...

خفقان...

بگذارید هواری بزنم

از شما خفته ی چند

چه کسی می آید با من فریاد کند...

برای روز تولدت کافی بود که این تصنیف روچند باره و چندباره گوش کنم.

شجریان برای من همین فریاد است.انگار صدای او صدای ماست که داریم فریاد میزنیم و به تنگ آمده ایم از همه چیز...

...زنی چنین که منم...